Still going strong

Bonjour à tous,

Zo daar zijn we weer! Alweer een jaar voorbij, de tijd vliegt. Inmiddels ben ik al ruim 10,5 en wonen we al ruim 7,5 jaar in Frankrijk. En ja… still going strong. Ik heb echt een top jaar gehad. Liep ik vorig jaar nog een beetje te tobben met mijn gezondheid (hondenmalaria en artrose), dit jaar ben ik weer helemaal als nieuw. Artrose lijkt weg (ik slik iedere dag glucosamine pilletjes) en ik heb dit jaar helemaal geen pijntjes gehad. Heb overal zin in, ben altijd in een goed humeur en wil met iedereen knuffelen en plezier maken.

Gelukkig gaat het met mijn baasjes ook prima en zijn helemaal gezond. Nu we allemaal een dagje ouder worden is dit toch het belangrijkste, nietwaar?

In deze aflevering vertel ik jullie een beetje over onze avonturen van het afgelopen jaar en het  leven hier zoals we dit van dag tot dag een beetje meemaken.

Hoe ziet het dagelijkse weer hier zo uit?

Laten we eerst maar beginnen met het weer van het afgelopen jaar. Gelukkig was deze winter niet zo nat als het jaar hiervoor. In 2024 is er meer dan 1000 mm regen gevallen, dit jaar staat de teller op dit moment op 840 mm (normaal is tussen de 750 en 800 mm). Gelukkig viel de regen redelijk verspreid over het jaar. Van juni tot half augustus is het droog en warm geweest. Ik denk dat we totaal wel 20 dagen boven de 35 graden hebben gehad met uitschieters van net boven de 40 graden. De gemiddelde temperatuur ligt zo’n 5 graden hoger dan in Nederland. ’s Winters kan het ’s nachts vriezen, -8 is niet ongewoon. Gelukkig zitten we hier alweer flink zuidelijk en dit betekent dat de zon, ook in de winter, sterk is. Dus overdag vriest het nooit en warmt het meestal flink op. Als het zonnetje schijnt kan je al gauw buiten zitten. In de 7,5 jaar dat wij hier wonen heeft het 1x gesneeuwd en dit is ook de enige keer geweest dat de golfbaan gesloten is geweest.

In februari wordt het al gauw lekker, temperaturen van rond de 20 graden zijn dan niet ongewoon. Het voorjaar begint hier zo’n beetje half februari, dan gaan de struiken uitlopen en staan de eerste bomen in bloei. In maart begint de natuur echt uit te lopen, helaas kan het ’s nachts nog wel eens vriezen en dat kan funest zijn voor de fruitbomen en wijnstruiken. De wijnboeren snoeien steeds later om te zorgen dat de jonge spruiten later uitlopen en niet kunnen bevriezen. In april wordt het vaak al lekker warm en neemt de baas zijn eerste duik. Dit doet hij alleen als het water warmer is dan 18 graden. Dit jaar nam hij op 10 april zijn eerste duik. Van mei tot en met september is het zomer, waarbij juli en augustus natuurlijk de warme en droge maanden zijn.

Zoals eerder gezegd is het van juni tot half augustus heel droog geweest, er zijn duizenden liters water doorheen gegaan om de groentetuin en jonge struiken in leven te houden. Dit jaar hebben we zelfs de oudere struiken en fruitbomen water gegeven, anders zouden deze ook het loodje hebben gelegd. Gelukkig is het vanaf half augustus gaan regenen en daarna heeft het regelmatig geregend. Soms kan het hier flink regenen, 40mm op een dag komt ieder jaar wel een paar keer voor. Gelukkig niet van die extreme hoeveelheden die je in andere zuidelijke landen wel eens ziet. De rivier de Dropt, die door Eymet loopt, is in de afgelopen 7,5 jaar 1x buiten zijn oevers getreden. Dit leidt dan tot afgesloten wegen en een enkel huis heeft dan waterschade. In oktober kan het vaak nog heel mooi zijn (Indian Summer), zo ook dit jaar. Tot 20 oktober was het dit jaar prachtig, zonnig en warm (tot wel 28 graden). November geeft incidenteel nog heel mooie dagen. December en januari zijn gewoonlijk de sombere maanden,  natuurlijk zijn de dagen kort (het wordt hier op de kortste dag rond 8.15 uur licht en om kwart voor 6 is het donker). Maar ook in december en januari hebben we uitschieters tot 17 graden en dan lijkt het meteen voorjaar. Waaien doet het hier amper. Natuurlijk gebeurd het wel eens dat het flink waait en soms hebben we ook een storm, maar eigenlijk stelt dit niets voor. Gemiddeld is het hier windkracht 2 a 3. Dit maakt het voor de gevoelstemperatuur altijd heel aangenaam.

Mijn baasjes zijn vroege vogels en ik niet! Ik slaap altijd lekker uit en de baasjes moeten we van de bank trekken om erop uit te gaan. De baas leest onder genot van een kop koffie altijd eerst zijn krantje (nog steeds de NRC, maar ook de headlines van Le Monde). Daarna ben ik aan de beurt. In de winter ’s morgens een korte wandeling van een half uur door een park aan de rivier de Dropt. Allemaal geurtjes en heel veel andere honden. Helaas zijn de leuke honden overleden en zijn er niet zo leuke honden voor terug gekomen, maar daar lopen we dan maar met een boogje om heen. Daarna naar de Boulangerie voor vers brood. Er gaat niets boven ambachtelijk gebakken brood van de echte warme bakker. Onze bakker heeft een ruim assortiment van brood, van de klassieke baquette tot een vol bruin met allerlei granen (en een voortreffelijke patisserie).

Er zijn altijd wel klusjes in de tuin en rondom het huis te doen en dat is het domein van de baas. De bazin heeft dit jaar een carrière switch gemaakt. Door AI is de vertaalmarkt helemaal ingestort en de bazin heeft zit gestort op de reismarkt. Voor een Zwitserse reisorganisatie heeft ze een groepsreis in de Perigord ontwikkeld welke meteen uitverkocht was. Begin oktober heeft ze de eerste groep begeleid. Dit was een groot succes, mede door het prachtige weer, de prachtige plekjes en de leuke groep. In 2026 gaat ze meerdere reizen begeleiden, zowel hier in de omgeving als wel een reis in Nederland. Verder timmert de bazin aan de weg als travel planner. Als je een leuke reis hier in de Perigord wilt maken en niet weet hoe, dan kan zij een prachtige reis voor je in elkaar zetten.

De grote baas is nog steeds een fanatiek golfer. Geen topgolfer, maar een speler die het spelletje verschrikkelijk leuk vindt en na een rondje golf gezellig een biertje drinkt. Inmiddels zijn ze met ruim 20 spelers en organiseert de baas allerlei competities waarin iedereen heel veel plezier heeft. Ze spelen iedere dinsdag en vrijdag en soms nog wel eens een toernooitje of een wedstrijdje tegen een andere club.

De Perigord staat bekend om zijn goede eten en mooie wijnen. Voor een heel redelijke prijs kan je heerlijk uit eten. Het is hier gebruikelijk dat een restaurant een (3-gangen) menu aanbiedt. Hiervoor betaal je dan rond de 30 euro en een mooie fles wijn krijg je zo rond de 23 euro. Natuurlijk kan je ook terecht in duurdere restaurants, hier in de directe omgeving zijn er 3 restaurants met een Michelin ster.

Conform de lokale Franse traditie, proberen we ons eten zoveel mogelijk bij de producent te kopen. Ons vlees kopen we bij Bert, een slager uit Nederland die hierheen verhuisd is en zelf zijn Limousins fokt. Kaas, fruit en andere versproducten kopen we op de markt en de baas heeft natuurlijk zijn eigen groentetuin. Dit jaar wederom bergen tomaten, courgettes, boontjes, komkommers, sla, spruitjes, aardappels, knoflook, ui, kool etc etc. Alles wat overblijft wordt ingevroren, zo hebben we ieder jaar een grote vriezer vol met groente.

De supermarkt vinden wij vrij prijzig, een beetje op het prijsniveau van Nederland. Hier in het dorp hebben we een Carrefour en een dorp verderop zijn er 4 andere supermarkten. In Bergerac, wat voor ons 25 minuten rijden is, vindt je hypermarchés van LeClerc en Intermarché. Als je beseft dat het gemiddelde inkomen van een Fransman ver onder het niveau van Nederland ligt, dan begrijp je wel dat de meeste Fransen het niet breed hebben.

Wij wonen hier op het platteland (la campagne), in het uiterste puntje van de Dordogne. Gemiddeld 46 inwoners per km2 (Nederland 536 inwoners per km2, randstad 1000 per km2). Lekker rustig dus en dat bevalt m.n. de baas heel erg goed. Is er dan nog wat te doen als er zo weinig mensen wonen? Gelukkig valt dit erg mee. Natuurlijk niet het cultuuraanbod van Amsterdam of Haarlem, maar we klagen niet. Sowieso staat cultuur hoog aangeschreven in Frankrijk, zijn er (ondanks de slechte financiële situatie) heel veel subsidies om cultuur betaalbaar te houden. In de zomermaanden, door de grote toestroom van toeristen, is er op iedere hoek van de straat wel iets te doen. Gelukkig is Eymet een heel levendige plaats met ook in de winter een rijk cultuuraanbod: muziek, theater, film, festivals, brocantes etc, er is van alles te doen. De lastigste maanden zijn januari tot maart, dan sluiten de Fransen zich op achter hun luiken en moeten we het een beetje hebben van de expats die de boel nog een beetje levendig houden.

Naast al dit moois toch ook een kritisch woord. Niet dat onze baasjes er veel last van hebben, maar Frankrijk staat economisch op de rand van de afgrond. Er wordt al jaren op de pof geleefd, zoals al vaak gesteld denkt de Fransman dat er een geldboom groeit in Parijs. Helaas lukt het de politiek niet om te bezuinigen en het land economisch te hervormen. Dit is en blijft in onze ogen een grote zorg.

Wij zijn heel happy hier, prachtige natuur, heerlijk weer en leven als God in Frankrijk.

Wij wensen jullie allemaal heel fijne feestdagen en een gelukkig en gezond 2026.

Karin, Nico en natuurlijk Flip!