Bienvenue in mijn blog Flip en France. Afgelopen weekend hadden we bezoek. De familie van de grote baas (6 man sterk), kwam kijken hoe het mij vergaat hier in la douce France.
Nou ze maken zich geen zorgen hoor. Het was reuze gezellig en ik kreeg alle aandacht die ik maar wilde. Zeker Karina en Anne Marie vertroetelde mij enorm. Ik mocht allemaal dingen die ik normaal nooit mag doen. Kunnen ze niet altijd hier zijn. De bazin had een vol programma gemaakt voor de gasten, de dames een bezoekje aan Bergerac, de mannen een rondje golfen met de baas. Op zaterdag een toeristisch rondje in de buurt ( sur Dropt, sur Drop, lunch in Duras en la Fête in Monteton). Daarna gingen de mannen voetbal (Engeland – Zweden) kijken in de pub in het dorp en de dames lagen lekker bij het zwembad. ’s Avonds heerlijk uit eten bij de familie Moutier (http://www.famillemoutier.com/ ), die een Table d’hôtes hier even verder op hebben. 6 gangen met bij iedere gang een ander wijntje. Ze hebben hun buik helemaal rond gegeten (en voor mij bleef er zo nu en dan ook wat over, hmmm). Op zondag nog even naar de markt in Issigeac (een van de beroemdste markten van Frankrijk, nog even een duik in het zwembad voordat ze weer naar huis vlogen. Het weekend vloog voorbij en het was wel weer stil daarna hoor, ik moest wel weer even wennen zonder al die aandacht.
Hier in de Dordogne is de vakantie echt begonnen. Er zijn heel veel toeristen, Engelsen, Nederlanders, Belgen, maar 70% van de vakantiegangers zijn gewoon de Franzosen. Alle dorpjes hier in de omgeving springen hier op in. Markten, soirée gourmandes (waar je zelf je bordje en glas mee moet nemen), brocantes, vlooienmarkten, feestavonden, je kan het zo gek niet noemen. Reuzegezellig allemaal. Mijn baasjes vinden dit allemaal heel leuk en bezoeken zo’n 2-3 keer per week een marktje of gaan ’s avonds naar de .. gourmande. Zo waren ze afgelopen maandag in Bergerac. Aan de oever van de Dordogne, in de haven, hadden ze podium gemaakt en stonden er eetkraampjes en lange tafels om in zomerse stemming naar Franse volksliedjes te luisteren. Flesje wijn erbij, paella of een entrecote, het leven kan toch prachtig zijn hier met die mooie zomerse avonden. En ik vind het allemaal super leuk hoor, krijg heel veel aandacht en er schiet altijd wel wat over voor mij.
De grote baas is sinds 1 juli lid van de golfclub alhier (Golf les Vigiers). Ik snap niet zo veel van dat spelletje. Ik wil een bal vangen, maar mijn baas wil de bal alleen maar wegslaan. Rare kwiebus hoor die baas van mij. Maar hij heeft er heel veel lol in. Volgens de baas is het een van de mooiste banen van de zuidwest hoek van Frankrijk, 27 holes, prachtig aangelegd rondom een kasteel, de baan is zeer goed verzorgd, snelle greens en er is voldoende ruimte (wat mijn baas wel fijn vindt, want hij slaat de ballen nog wel eens uit koers). Hierbij een paar foto’s om een indruk te krijgen.
Deze week heeft de grote baas capriolen uitgehaald waarvan ik hoop dat hij dit nooit meer doet. Er staat hier een wilg welke een aantal dode takken heeft. Kennelijk is dit een of andere wilgenziekte en je moet de dooie takken afzagen om te zorgen dat de gezonden takken niet aangetast worden. De baas had een motorzaag van de buurman gekregen en heeft als boomchirurg allerlei halsbrekende toeren uitgehaald om de dooie takken eruit te zagen.
Gisteren was het hier quatorze juilliet, we naar de vlooienmarkt in Thenac geweest (wat een ouwe zooi zeg) en ’s avonds was er eten en muziek in het lokale park. Mijn baasjes zijn daarna nog vuurwerk wezen kijken in Bergerac (ik mocht niet mee, ik heb het niet zo op die knallen); wat ik gehoord heb was het vuurwerk harstikke mooi boven de rivier. De baasjes stonden op een brug en hadden mooi uitzicht op het vuurwerk.
Het is hier de afgelopen week volop zomer geweest, zo’n 30 graden en lange mooie zwoele avonden. De nachten zijn gelukkig niet zo warm, het koelt altijd wel af tot een graadje of 17. ’s Morgens even de deuren openzetten en dan is het weer lekker fris in huis. Gelukkig wordt het nooit echt warm in huis. Voor de bazin is dat heel prettig om te werken (zij heeft het nog steeds harstikke druk) en ik lig ook wel eens binnen omdat het buiten veel te warm is. Daar ben ik als Friese Stabij niet voor gemaakt hoor. Dus hou ik maar siësta ’s middags, gaat prima hoor.
Nou dat is het dan weer voor deze aflevering. Volgend weekend gaan we met zijn drietjes een lang weekend naar de Pyreneeën, richting Pau. Leuk om daar ook eens rond te kijken. In de volgende aflevering horen jullie wel hoe het ons daar vergaan is.
A bientôt et au revoir,
Bisou,
Flip